Geluk, een ruim woord voor ieder een eigen betekenis. Ik kan me intens gelukkig voelen met een stuk vrijheid  en te genieten van de natuur om me heen.Geluk betekent voor mij geen nieuwe spullen dat is tijdelijk geluk een hele andere betekenis.Geluk is voor mij intens genieten en te voelen in je ziel. Het is mij intensie geweest om ooit eens te gaan daar waar mijn vader geboren is, Indonesie.De tijd waarin ik nu leef is daar geen ruimte voor dus ik maak mij geen illusies, als het komt dan komt het.Vaak wordt er gezegd toeval bestaat niet en ik geloof daarin.En wat gebeurt er dan? Ik wordt uitgenodigd om mee te gaan met een rondreis door Indonesie en wat doe je dan? De keus is niet moeilijk , ik ga mee! Ik mag naar de roots van mijn vader.Hoe gelukkig kan een mens worden met alleen al de gedachten dat het echt gaat gebeuren.Een rondreis van Djakarta naar Bali.Het bezoeken van de Borodurur is opzich al een hele belevenis.Ikzelf heb een kleine stupa staan.Mijn vader heeft me ooit verteld dat als je daar je arm in steekt en de boedha voelt een wens mag doen( in de werkelijke grote dan). Dat ga ik dus zeker doen in de echte.Nu maar hopen dat mijn arm lang genoeg is.Volgende maand vertrekken we al en ik heb er zin in.Ben reuze benieuwd waar mijn vader opgegroeid is en het zal zeker een intens gevoel geven.

De mooie rijstvelden

 De Prambanan

Geluk, een ruim woord voor ieder een eigen betekenis. Ik kan me intens gelukkig voelen met een stuk vrijheid  en te genieten van de natuur om me heen.Geluk betekent voor mij geen nieuwe spullen dat is tijdelijk geluk een hele andere betekenis.Geluk is voor mij intens genieten en te voelen in je ziel. Het is mij intensie geweest om ooit eens te gaan daar waar mijn vader geboren is, Indonesie.De tijd waarin ik nu leef is daar geen ruimte voor dus ik maak mij geen illusies, als het komt dan komt het.Vaak wordt er gezegd toeval bestaat niet en ik geloof daarin.En wat gebeurt er dan? Ik wordt uitgenodigd om mee te gaan met een rondreis door Indonesie en wat doe je dan? De keus is niet moeilijk , ik ga mee! Ik mag naar de roots van mijn vader.Hoe gelukkig kan een mens worden met alleen al de gedachten dat het echt gaat gebeuren.Een rondreis van Djakarta naar Bali.Het bezoeken van de Borodurur is opzich al een hele belevenis.Ikzelf heb een kleine stupa staan.Mijn vader heeft me ooit verteld dat als je daar je arm in steekt en de boedha voelt een wens mag doen( in de werkelijke grote dan). Dat ga ik dus zeker doen in de echte.Nu maar hopen dat mijn arm lang genoeg is.Volgende maand vertrekken we al en ik heb er zin in.Ben reuze benieuwd waar mijn vader opgegroeid is en het zal zeker een intens gevoel geven.

De mooie rijstvelden

 De Prambanan

En toen was de vakantie voorbij………………jammer.
Voor het eerst met de 3 meiden naar Frankrijk. Hoe zal dat lopen met 3 honden achterin de auto.Het verliep heel soepel, de meiden waren erg rustig achterin. Ikzelf zag er erg tegenop om het hele eind met de auto af te leggen, ben meer een vliegtuig mens. Toch is de heenreis me over het algemeen mee gevallen. De terugreis niet, na een afslag gemist te hebben zijn we via Luxemburg terug gekomen. Dat is toch wel een heel toeristische reis die je niet wilt als je naar huis toe gaat. Niet dat we al naar huis toe wilden maar als je dan toch gaat dan het liefst zo kort mogelijk.

In Frankrijk hebben we het reuze naar onze zin gehad. Het was leuk om weer bij Paul en Syl te zijn in het doghotel, gezellig  en de avonden te gezellig hihi. Paul die weer heerlijk gekookt heeft. Weer leuke nieuwe mensen ontmoet . De natuur die in de Auvergne zo mooi is maar daar is de Auvergne om bekend. Wij zaten in het uiterste puntje van de Auvergne dus bijna in Zuid-Frankrijk. Sommige weggetjes vond ik niet altijd even leuk omdat er zo`n enorme diepte naast mij te zien was maar het uitzicht is dan wel geweldig! Je krijgt zo het verlangen om te vertrekken naar het zuiden.

En de meiden…….. die hadden het ook heel erg naar hun zin! Bij welk vakantieadres kun je nou je hond heerlijk over een veld laten struinen als jezelf voor je chaletje zit. Heerlijk het gevoel van ruimte en vrijheid dat vonden die meiden wel wat. We hebben talenten van Bo gezien waarvan we niet eens wisten dat ze ze had. Bo had een muis gevangen jaja, het luisteren heeft ze nooit gedaan maar bij Paul en Syl had ze helemaal bloemkolen in d`r oren. Bo leefde in haar eigen wereld. In het bos kon Bo niet los omdat de jachthond in haar erg aangewakkerd was. Dus in het bos voor Bo een 5 meter lijn. We zijn nu een week thuis en nu pas beginnen de meisjes weer meer hond te worden. Ze hebben de hele week liggen snurken. Wij hebben in de laatste week onze tuin even bijgewerkt want het schijnt hier erg geregend te hebben en de tuin was overwoekerd met onkruid. Het was een vakantie om nog heerlijk over te dagdromen. Hieronder heb ik een selectie gemaakt met de vakantie foto`s als je erop klikt kun je het in het groot zien en links boven voor diavoorstelling kiezen. Klik hier

Daaronder een stukje gefilmd vanuit een riviertje, heerlijk geluid 

Bij geen zicht hier klikken

Op het ogenblik werkt weblog niet helemaal lekker maar via de linken is het wel te zien. Heeft vast met de verhuizing te maken deze is in volle gang.

En toen was de vakantie voorbij………………jammer.
Voor het eerst met de 3 meiden naar Frankrijk. Hoe zal dat lopen met 3 honden achterin de auto.Het verliep heel soepel, de meiden waren erg rustig achterin. Ikzelf zag er erg tegenop om het hele eind met de auto af te leggen, ben meer een vliegtuig mens. Toch is de heenreis me over het algemeen mee gevallen. De terugreis niet, na een afslag gemist te hebben zijn we via Luxemburg terug gekomen. Dat is toch wel een heel toeristische reis die je niet wilt als je naar huis toe gaat. Niet dat we al naar huis toe wilden maar als je dan toch gaat dan het liefst zo kort mogelijk.

In Frankrijk hebben we het reuze naar onze zin gehad. Het was leuk om weer bij Paul en Syl te zijn in het doghotel, gezellig  en de avonden te gezellig hihi. Paul die weer heerlijk gekookt heeft. Weer leuke nieuwe mensen ontmoet . De natuur die in de Auvergne zo mooi is maar daar is de Auvergne om bekend. Wij zaten in het uiterste puntje van de Auvergne dus bijna in Zuid-Frankrijk. Sommige weggetjes vond ik niet altijd even leuk omdat er zo`n enorme diepte naast mij te zien was maar het uitzicht is dan wel geweldig! Je krijgt zo het verlangen om te vertrekken naar het zuiden.

En de meiden…….. die hadden het ook heel erg naar hun zin! Bij welk vakantieadres kun je nou je hond heerlijk over een veld laten struinen als jezelf voor je chaletje zit. Heerlijk het gevoel van ruimte en vrijheid dat vonden die meiden wel wat. We hebben talenten van Bo gezien waarvan we niet eens wisten dat ze ze had. Bo had een muis gevangen jaja, het luisteren heeft ze nooit gedaan maar bij Paul en Syl had ze helemaal bloemkolen in d`r oren. Bo leefde in haar eigen wereld. In het bos kon Bo niet los omdat de jachthond in haar erg aangewakkerd was. Dus in het bos voor Bo een 5 meter lijn. We zijn nu een week thuis en nu pas beginnen de meisjes weer meer hond te worden. Ze hebben de hele week liggen snurken. Wij hebben in de laatste week onze tuin even bijgewerkt want het schijnt hier erg geregend te hebben en de tuin was overwoekerd met onkruid. Het was een vakantie om nog heerlijk over te dagdromen. Hieronder heb ik een selectie gemaakt met de vakantie foto`s als je erop klikt kun je het in het groot zien en links boven voor diavoorstelling kiezen. Klik hier

Daaronder een stukje gefilmd vanuit een riviertje, heerlijk geluid 

Bij geen zicht hier klikken

Op het ogenblik werkt weblog niet helemaal lekker maar via de linken is het wel te zien. Heeft vast met de verhuizing te maken deze is in volle gang.

De foto challenge van deze week vond ik zelf wat lastig. De foto hieronder is ook niet van mezelf maar vond het wel weer in het thema passen. Hier ben ik als Tante Lien. Nep en echt wel van de echte te onderscheiden. Of is Tante Lien ook nep. Nu is het niet meer te volgen voor mensen die niet weten wie Tante Lien is. Tante Lien is een Nederlands- Indische personage dat vroeger speelde in de Late Late Lien show. Dat personage werd gespeeld door Wieteke Verdort. Het programma sloeg erg aan bij Indische-Nederlanders , heimwee en nostalgie stond centraal. Het viel in ieder geval niet mee om in de huid van Tante Lien te kruipen adoe zeg maar ik heb het overleeft . Nou luitjes dit was voorlopig even het laatste logje .Morgen gaan we naar Frankrijk. Vroeg uit de veren dus met de kippen op stok. Misschien hebben we internet verbinding en kan ik nog wat neer zetten. En anders tot over een tijdje

De foto challenge van deze week vond ik zelf wat lastig. De foto hieronder is ook niet van mezelf maar vond het wel weer in het thema passen. Hier ben ik als Tante Lien. Nep en echt wel van de echte te onderscheiden. Of is Tante Lien ook nep. Nu is het niet meer te volgen voor mensen die niet weten wie Tante Lien is. Tante Lien is een Nederlands- Indische personage dat vroeger speelde in de Late Late Lien show. Dat personage werd gespeeld door Wieteke Verdort. Het programma sloeg erg aan bij Indische-Nederlanders , heimwee en nostalgie stond centraal. Het viel in ieder geval niet mee om in de huid van Tante Lien te kruipen adoe zeg maar ik heb het overleeft . Nou luitjes dit was voorlopig even het laatste logje .Morgen gaan we naar Frankrijk. Vroeg uit de veren dus met de kippen op stok. Misschien hebben we internet verbinding en kan ik nog wat neer zetten. En anders tot over een tijdje

Toen ik in het weekend van Pinksteren met het vliegtuig boven Nederland vloog zag ik iets heel merkwaardigs vanuit het vliegtuig raampje. Ik had het gefotografeerd en geen idee wat het was. Het zag er gewoon heel apart uit. Nu had de piloot vertelt dat we via Groningen naar Denemarken zouden vliegen. Het moest dus ergens in het hoge noorden zijn. Na de vakantie ben ik eens gaan googlen in Google maps. Dan heb je een mooie satelliet view en ja hoor daar zag ik het ronde vreemde ding van de foto. Het ligt in het Ketelmeer boven Flevoland.  Het slibdepot IJsseloog . Op zich is dit slibdepot niet nieuw dus oud  maar voor mij werd het als iets nieuws ervaren

Foto`s zijn aanklikbaar

Het aftellen is begonnen. Verstandelijk zeg ik dat maar heb er nog geen idee van dat ik heel gauw in Frankrijk zit. Je ziet er de hele tijd naar uit en wens je dat de tijd sneller gaat. Nu is het bijna zover en heb ik er geen idee van omdat ik eigenlijk nog veel moet doen voor we weg gaan. Ik moet  shoppen waar ik een verschrikkelijke hekel aan heb. Uitstellen uitstellen en dan moet alles op het laatste nippertje. Eigen schuld dikke ……… Onze tuin moet op orde zijn en met dit weer groeit het onkruid harder dan de planten. Hieronder heb ik een filmpje gemaakt hoe het er nu uit ziet. We hebben de tuin omgedraaid. De bloementuin voor en de moestuin achter. Nu heb ik meer te zien als ik met mijn stoel zit te genieten op de Huisduiner riviëra. Het is even een werkje maar nu kunnen we dan weer de boel steeds verder uitbreiden . Aankomend weekend komt Jesse weer thuis na tweeënhalf maand gewoond en gewerkt te hebben in Denemarken. Voor hem hebben we een leuke verrassing die ik uiteraard nog niet vertel maar waar ik later nog wel even op terug kom;)

Toen ik in het weekend van Pinksteren met het vliegtuig boven Nederland vloog zag ik iets heel merkwaardigs vanuit het vliegtuig raampje. Ik had het gefotografeerd en geen idee wat het was. Het zag er gewoon heel apart uit. Nu had de piloot vertelt dat we via Groningen naar Denemarken zouden vliegen. Het moest dus ergens in het hoge noorden zijn. Na de vakantie ben ik eens gaan googlen in Google maps. Dan heb je een mooie satelliet view en ja hoor daar zag ik het ronde vreemde ding van de foto. Het ligt in het Ketelmeer boven Flevoland.  Het slibdepot IJsseloog . Op zich is dit slibdepot niet nieuw dus oud  maar voor mij werd het als iets nieuws ervaren

Foto`s zijn aanklikbaar

Het aftellen is begonnen. Verstandelijk zeg ik dat maar heb er nog geen idee van dat ik heel gauw in Frankrijk zit. Je ziet er de hele tijd naar uit en wens je dat de tijd sneller gaat. Nu is het bijna zover en heb ik er geen idee van omdat ik eigenlijk nog veel moet doen voor we weg gaan. Ik moet  shoppen waar ik een verschrikkelijke hekel aan heb. Uitstellen uitstellen en dan moet alles op het laatste nippertje. Eigen schuld dikke ……… Onze tuin moet op orde zijn en met dit weer groeit het onkruid harder dan de planten. Hieronder heb ik een filmpje gemaakt hoe het er nu uit ziet. We hebben de tuin omgedraaid. De bloementuin voor en de moestuin achter. Nu heb ik meer te zien als ik met mijn stoel zit te genieten op de Huisduiner riviëra. Het is even een werkje maar nu kunnen we dan weer de boel steeds verder uitbreiden . Aankomend weekend komt Jesse weer thuis na tweeënhalf maand gewoond en gewerkt te hebben in Denemarken. Voor hem hebben we een leuke verrassing die ik uiteraard nog niet vertel maar waar ik later nog wel even op terug kom;)